>>پایگاه خبری بهار نیوز 26 خرداد 1398 ساعت 9:03 http://www.baharnews.ir/news/179925/توسعه-ابزاری-تشخیص-روان-پریشی -------------------------------------------------- عنوان : توسعه ابزاری برای تشخیص روان‌پریشی -------------------------------------------------- گروه علم و فناوری: یک تیم از پژوهشگران با کمک "نگین رضایی"(Neguine Rezaii) پژوهشگر ایرانی از دانشکده پزشکی "دانشگاه هاروارد" موفق به توسعه ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی شده‌اند که پزشکان توسط‌ آن می‌توانند بیماری روانپریشی افراد را به صورت دقیق پیش‌بینی کنند. متن : "نگین رضایی"(Neguine Rezaii) پژوهشگر ایرانی با همکاری "الین واکر"(Elaine Walker) و "فیلیپ وولف"(Philipp Wolff) از "دانشگاه اموری"(Emory University) یک دستگاه آزمایشی هوش مصنوعی جدید برای تشخیص روانپریشی افراد توسعه داده اند. این مطالعه یک گام مهم در علم پزشکی محسوب می شود.ابزاری که پژوهشگران توسعه داده اند قادر به شنیدن نجواهایی که از علائم اولیه روانپریشی محسوب می شود است و این قابلیت این ابزار را منحصربفرد می سازد چرا که حتی گوش انسان قادر به شنیدن آنها صداها نیست.طی این مطالعه آنها یک روش یادگیری ماشین برای بررسی شاخص های خاص که به طور معمول با روان درمانی و به ویژه اسکیزوفرنی مرتبط است، توسعه دادند.این تیم به مدت دو سال داده ها و واکنش های داوطلبان را مورد بررسی قرار دادند. طی این مطالعه اکثر داوطلبان مبتلا به اختلال روان پریشی شناسایی شدند.روانپریشی یا سایکوزیس(Psychosis) به معنای وضعیت روانی غیرطبیعی است که در روانپزشکی برای بیان حالت از دست رفتن توانایی تفریق واقعیت از خیال بکار می رود. سایکوز دربرگیرنده دسته ای از اختلالات روانی است که در طول آنها بیمار دچار علائمی مانند توهم یا هذیان شود. پژوهشگران توسط این ابزار توانستند با استفاده از دستگاه تجربی خود شکاف های روانی را بسیار دقیق تر پیش بینی کنند. آنها همچنین کشف کردند که اختراع آنها می تواند پیش بینی کند که آیا فرد علائم اولیه "توهمات شنیداری" (auditory hallucinations) را تجربه می کند یا خیر.توهمات شنیداری نوعی توهم است که در آن، فرد مبتلا، صداهایی که وجود خارجی ندارند را می شنود. یک شکل رایج به این صورت است که فرد مبتلا یک یا چند صدا را می شنود که انگار دارند با او صحبت می کنند.این سیستم گامی مهم در علم پزشکی محسوب می شود زیرا درحال حاضر درمانی برای بیماری روانپریشی وجود ندارد.پژوهشگران گفتند ما می توانیم با کمک این سیستم از روی برخی صوت، صداها و نوع حرف زدن فاز اولیه ظهور روانپریشی را متوجه شویم. همانطور که در تصویر زیر مشخص است آنها "الوجیا"(Alogia) (عجز از صحبت کردن در اثر آسیب عصبی) افراد را با پرسش و پاسخ معمولی مقایسه کردند.کسانی که با تراکم معنایی کمتری صحبت می کنند، به طور متفاوتی ارتباط برقرار می کنند و بنابراین در هنگام صحبت کردن باید آنها را تشویق کرد زیرا در پاسخ هایشان اطلاعات دقیقی را ارائه نمی دهند.این تیم یک روش به نام "vector packing" ایجاد کردند که طی آن می توانستند دریابند چه میزان اطلاعات در یک جمله قرار داده شده است.در نهایت، پژوهشگران کشف کردند افرادیکه در معرض ابتلاء به اختلالات روانپریشی قرار دارند، افرادی هستند که اکثراً از کلمات مرتبط با صداها و صوت ها در توصیف هایشان استفاده می کنند. پس از آنکه پژوهشگران دو روش خود (vector packing و چگالی معنایی ) را ترکیب کردند با دقت ۹۳ درصد توانستند دریابند که چه افرادی مبتلا به اختلالات روانپریشی هستند