به روز شده در ۱۳۹۷/۰۹/۲۱ - ۱۵:۴۵
 
۰
تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۴/۳۱ ساعت ۱۶:۱۳
کد مطلب : ۱۵۵۰۸۳

مخالفان سیاسی یا مفسدان اقتصادی؛ کدام یک خطرناک هستند؟

مخالفان سیاسی یا مفسدان اقتصادی؛ کدام یک خطرناک هستند؟
هوشنگ عطاپور
به جرات می‌توان گفت «اگر طی این دو دهه، بیشترین زمان و امکانات نظام به جای برخورد با رسانه‌ها، مطبوعات، منتقدین و مخالفین سیاسی مدنی درون نظام، صرف مبارزه و برخورد با مفسدین اقتصادی و اشکال و مظاهر مختلف فساد در ساختارهای اقتصادی و اداری می‌شد؛ قطعا الان قدرتمندتر از شرایط فعلی بودیم»! در هر نظام سیاسی، بدون توجه به جغرافیای آن، «مخالفین سیاسی مدنی»، مطبوعات و رسانه‌های آزاد و مستقل، فرصت نظام سیاسی برای آگاهی یافتن از نقاط ضعف خود، بدکارکردی و سوءمدیریت مدیران است. زیرا این نهادهای مدنی، مانند دماسنجی، تب نظام مدیریتی را نشان می‌دهند و از آن هم دقیق‌تر، مانند دستگاه MRI برش‌های مختلف در جهات افقی و عمودی از پیکره نظام سیاسی تهیه کرده و به مسئولان امر نشان می‌دهند؛ اما زمانی که نظام سیاسی با رویکرد سلبی و قهریه با منتقدین و رسانه‌های مستقل و بدون وابسته به نهادهای قدرت مشروع رفتار می‌کند، در واقع کانال‌های ارتباطی خود را با جامعه مدنی و جریان امور سیاسی و اقتصادی در سطوح پایین جامعه، عالمانه و عامدانه می‌بندد و یک چتر حمایتی برای تداوم حیات نامشروع مفاسد اداری و اقتصادی  در اجزای مختلف نهادهای حکومتی، بخش خصوصی و اجتماعی فراهم می‌کند.

به عبارتی، فساد در جایی رشد می‌کند که نورافکن‌های تابانده شده منتقدین، به اجزا و زوایای پنهان ساختار‌های اداری و اقتصادی، به دست مسئولان نظام سیاسی خاموش می‌شود و در تاریکی مطلق ایجاد شده، بذرهای شوم و بنیان کن فساد اقتصادی رشد پیدا می‌کند. رسانه‌های مستقل و آزاد و منتقدین سیاسی وحتی مخالفین نظام سیاسی که سلاح به دست نگرفته و صرفا بر اساس اصول قانون اساسی (آزادی بیان و عقیده و اعتراض مسالمت آمیز) و با استفاده از حقوق شهروندی به طرح دیدگاه‌های انتقادی خود نسبت به ارکان قدرت می‌پردازند، در اصل فرصت، تشخیص زودرس و بیماریابی به موقع را برای مدیران پاک دست، مومن، متعهد و ملتزم به اصول قانون اساسی میسر می‌سازند.

اما وقتی نشریات و رسانه‌های منتقد محدود بشوند، منتقدین سیاسی و مخالفین مدنی به بهانه‌های مختلف تحت تعقیب قرار بگیرند، امکان تشکیل احزاب واقعی و ملی و نهادهای مدنی اجتماعی فراهم نشود و رسانه ملی (صدا و سیما) بی رقیب و بدون دردسر یکه تاز عرصه مهندسی افکار عمومی باشد، قدرت بدون رعایت توازن سیاسی در نهادهای مختلف حاکمیتی توزیع شود و رای و حق انتخاب مردم به ساختار اجرایی کم وزن مانند قوه مجریه محدود شود و دیگر نهادها و قوای حاکمیتی توان تحدید حقوق هیات دولت را داشته باشند، در واقع رانت سیاسی ایجاد می‌شود و همیشه رانت سیاسی به رانت اقتصادی، ویژه خواری، کسب امتیازات و مجوزه‌های مالی منتهی می‌گردد. چه کسانی می‌توانند رانت سیاسی و اقتصادی را بر ملا سازند و نوری به تاریکخانه‌های فساد اقتصادی بتابانند؟ مخالفین سیاسی، یا مفسدین اقتصادی؟

مخالف سیاسی هدفش از مخالفت، رسیدن به قدرت سیاسی از طریق کشف نقاط ضعف دولت مستقر و ارائه ایده و چشم‌انداز دولتی کارآمد از آرمان‌ها و تجارب خود است. یعنی یک مخالف سیاسی مدنی با عملکرد شفاف، به صراحت دلیل و غایت خود از مخالفت را بیان می‌دارد. یک رسانه مستقل و آزاد، مشکلات اجتماعی، اقتصادی و ناهنجاری‌های رفتار مدیران سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را کشف و به اطلاع مسئولان و افکار عمومی می‌رساند. همین کاری که اکنون شبکه‌های اجتماعی و پیام رسان‌ها می‌کنند. در واقع، مخالف سیاسی، حزب منتقد و رسانه آزاد، ابزار نظارت درونی و آلترناتیو سیاسی مشروع و حمایت طلب شهروندی است که با عملکرد خود به بقای مستمر نظام سیاسی از طریق رفع ضعف، فتور و بیماری‌های آن کمک می‌کند. چون شهروندان با امید بستن به جابجایی مسالمت آمیز قدرت و تامین منافع خود به آرامش می‌رسند. در غیاب احزاب و مخالفین شناسنامه دار و قدرتمند، باید بروز و ظهور آنی وغیر قابل پیش بینی «جنبش‌های بی سر» همانند آنچه که در دی ماه سال گذشته رخ داد را شاهد بود. جنبش‌های بی سری که معاندین، براندازان و دشمنان خارجی کشور را شاد و امیدوار می‌کنند!

اما مفسد اقتصادی چه کارکردی دارد؟ مشروعیت زدایی از کلیه ارکان حکومت، آتش زدن به سرمایه اجتماعی نظام سیاسی و بی اعتمادی ملی! زیرا با کشف این حقیقت از سوی افکارعمومی که ثروت‌های ملی توسط گروه محدود رانتجو (وابسته یا غیر وابسته به مسئولان) به تاراج می‌رود و عملا برخورد موثری نمی‌شود، قوانین برخورد با مفسدین اقتصادی به موقع و به هنگام اجرا نمی‌شود، سئوال بزرگی در افکار عمومی شکل گرفته و منتشر می‌شود. سئوالی که پاسخ آن در هاله ابهام و فضای غیر شفاف سیاسی به بی اعتمادی شهروندان منجر شده؛ اما در رفتار اضطراب آلود آنها در بازار سکه، طلا، ارز، خودرو، مسکن و. . . محدود نخواهد ماند.

پس می‌توان به درستی و یقین نتیجه گرفت که، «اگر به جای برخورد سلبی با مخالفین و رسانه‌های آزاد و مستقل، آنها تقویت شوند، جامعه مدنی، احزاب و سازمان‌های مردم نهاد واقعی تشکیل شده و رهبران سیاسی مخالف مدنی مصونیت داشته باشند تا بتوانند با آزادی کامل و بدون هزینه فعاابت بکنند»، در آن صورت نظام سیاسی در عرصه داخلی و بین المللی قدرتمندتر شده، مفسدین اقتصادی به سهولت توسط نهادهای مدنی رقیب هم شناسایی و معرفی گردیده و امنیت و آرامش اقتصادی به جامعه بازگشته و سرمایه اجتماعی نظام سیاسی هم شارژ خواهد شد.

توسی
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۷/۰۴/۳۱ ۱۸:۴۵
فقر فساد و تبعیض خطرناکند و چشمه اش رانت و اختلاس و تبعیض و...پس بیشتر مفسدان اقتصادی (360404)
علیرضایی رئیس زاده
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۷/۰۵/۰۱ ۱۷:۵۱
جمله جالبی نویسنده گفتند اگر به جای مبازره با مطبوعات و رسانه با فساد و رشوه..مبارزه میشد...بله قطعا وضع ما بهتر از این بود
شوربختانه عده ای توی این مملکت نه می فهمند و نه به حرف های دلسوزانه و برادرانه گوش می کنند فقط یکدنده ، لجوج و چه بسا گجسته...
یگانه راه از بین بردن فساد و رانت و‌..روشن کردن نورافکن ها در تمامی ابعاد است و هیچ کسی نمی تواند چون رسانه ها و مطبوعات مستقل چنین رسالتی را انجام دهد باید دست نشریات روزنامه ها و سایت ها را باز گذاشت برای روشنگری برای آگاهی بخشی برای پرسش برای ا (360432)