به روز شده در ۱۳۹۹/۱۲/۱۴ - ۲۲:۰۱
 
۱
تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۱۱/۰۵ ساعت ۱۴:۵۶
کد مطلب : ۲۵۲۸۲۹
نگاهی به فاجعه ای که ایزوهای تقلبی بر سر اقتصاد ایران آوار کرده است

کلاه گشاد ایزوهای تقلبی بر سر یک ملت

صادرکنندگان و دریافت کنندگان ایزوهای تقلبی، دشمن منافع ملی اند
گروه کسب و کار: اکنون ضربه‌های مهلکی متوجه شرکتها و موسساتی شده که در دام موسسه‌های صدور ایزوهای تقلبی افتاده‌اند؛ این همان «دیالکتیک تقلب» است!
کلاه گشاد ایزوهای تقلبی بر سر یک ملت
بسیاری از شرکت ها و کارخانجات ایرانی حالا تازه دارند از محل فاجعه ایزوها و استانداردهای تقلبی که مدتها پیش، تب دریافت آنها در جامعه اقتصادی کشور بالا گرفته بود، یک به یک، ضربه های مهلک می خورند؛ احتمالا یادتان هست آن روزگاری را که گوینده ای خوش صدا در تبلیغات صدا و سیما در پایان یک آیتم بازرگانی میان برنامه،می گفت «دارای گواهینامه ایزو فلان یا ایزو بهمان»!
آن زمان، مخاطبین که همگی مصرف کننده های بالفعل و بالقوه محصولات آن شرکتها بودند، با مفهومی جدید آشنا می شدند که شاید خیلی هایشان نمی دانستند چیست؛ ایزو!
این کلمه برای مصرف کننده تا حد زیادی فریبنده و دلربا بود، چون گمان می کرد وقتی تولیدکننده ای برای محصولاتش یک استاندارد ملی یا بین المللی دریافت کرده، یعنی می توان روی محصول او اعتماد ویژه و حساب علی حده ای باز کرد.تفکری که بیراه نبود. ماجرای دردناک اما از آنجا آغاز شد که مفهوم و کارکرد ایزو هم مثل خیلی چیزهای دیگر در کشور ما، به ابتذال کشیده شد.
به سرعت برق و باد، شرکتهایی قارچ گونه باز شدند که مثل آب خوردن، کلاهی گشاد بر سر تولید کننده می گذاشتند و برای او انواع ایزوهای تقلبی را که گواهینامه آن ،تنها یک کاغذ بی ارزش بود صادر می کردند.این گواهینامه ها هیچ نسبتی با مرجع بزرگ و معتبر بین المللی، موسوم به سازمان اعتباردهی جهانی نداشت!
تا اینجای کار ابتذالِ مفهوم ایزو، هنوز همه جای آن را در برنگرفته بود، زیرا تنها شرکتهای صادرکننده ایزوهای تقلبی، می خواستند برای درآمد بیشتر، مفهوم «استاندارد و اعتبار» را خراب کنند. درد بزرگتر اما از آنجا پا گرفت که خودِ تولیدکنندگان هم-از صنایع ومشاغل گرفته تا خدمات و شرکتهای گوناگون- به ورطه استقبال از این ایزوها و گواهینامه های تقلبی افتادند، چرا که می خواستند یک شبه ره صدساله را طی کنند. کار به جایی رسید که به طور میانگین از هر صد موسسه و شرکتی که مدعی داشتن یکی از انواع ایزو بود، نود و نه تای آنها، تنها یک کاغذپاره را به جای یک ایزوی واقعی به مشتریان جا می زدند.
اینجا درست همان نقطه ابتذال همه جانبه مفهوم و اعتبار گواهینامه های واقعی ایزو در کشور ما بود. حال آنکه تنها و تنها گواهینامه هایی در سطح جهان دارای ارزش و اعتبار واقعی بوده و هستند که فقط از مجرای سازمان اعتباردهی جهانی و یا یکی از سازمانهای بزرگ و معظم زیرمجموعه این سازمان، مانند سازمان اعتباردهی «داکس» در کشور آلمان  عبور کرده و صادر شده باشند.در ایران هم البته سازمان ملی استاندارد،یکی از همان زیرمجموعه هاست اما شوربختانه گواهینامه های آن در سطح اعتباری بسیار پایین تری از گواهینامه های سایر سازمان های همتای خود در جهان توسعه یافته قرار دارد.
حالا با یک بررسی ساده می توان دریافت که ده ها و صدها شرکت صدور گواهینامه ایزو در ایران با بسیاری از مشتریان خود همدست شده اند که نه تنها اعتبار و ارزش گواهینامه های واقعی و راستین ایزو را از بین ببرند، بلکه در تلاشند با قلب واقعیت، از اعتماد مخاطب و مصرف کننده ایرانی نیز بکاهند.از این روست که اکنون ضربه های مهلکی متوجه شرکتها و موسساتی شده که در دام موسسه های صدور ایزوهای تقلبی افتاده اند؛ این همان «دیالکتیک تقلب» است!
آنها اکنون یا در مناقصه ها و مزایده ها میدان را به رقیبان واقعی می بازند، یا محصولاتشان در حوزه صادرات با شکست مواجه شده و مرجوع می شوند، یا در ارزیابی های مشتری های حرفه ای که اهل استعلام و بررسی هستند، با افتضاحِ رو شدن تقلب روبرو می شوند و یا محصولاتشان جز در محیطی کوچک و بومی، قابل عرضه نیست! این آن فاجعه ای است که گریبان علاقمندان به دریافت ایزوهای تقلبی را گرفته ؛شرکت های طالب دریافت گواهینامه های ایزو روزی گمان می کردند می توانند با یک هزینه اندک، بار خود را ببندند، فارغ از آنکه جهان توسعه یافته، مانند شهر و روستای آنها نیست که در آن، خبری از حساب کشی و کشیدن مو از ماست نباشد.
با این توضیحات به نظر می رسد صاحبان مشاغل، صنایع، خدمات و تمامی شرکتها و موسساتی که سازمان و محصول آنها نیازمند دریافت گواهینامه های استاندارد و ایزوهای ملی و بین المللی است، با نمایان شدن این افتضاحِ تاریخی که برای رقبایشان رخ داده،اکنون باید با فانوس به دنبال معدود شرکتهایی بگردند که گواهینامه های واقعی و قابل استعلام بین المللی سازمان اعتباردهی جهانی «موسوم به ایزوهای IAF »صادرمی کنند. این شرکتها به راستی در ایران انگشت شمارند و مشتریان ایزوهای واقعی که بی تردید باید آنها را گوهرشناسان واقعی نامید، راهی جز شناسایی آنها برای توسعه واقعی کسب و کار خود ندارند؛ راهی که اقتصاد خرد و کلان ایران را بدون شک تحت تاثیر قرار می دهد. 
با این وصف به آسانی می توان دریافت، هم صادرکنندگان و هم دریافت کنندگان گواهینامه های ایزو تقلبی، جدای از آنکه دشمنان منافع شخصی و سازمانی خود هستند،اگر بدون اغماض به آنها نگریسته شود،دشمنان منافع ملی نیز هستند تا جایی که ضروری است قوه قضاییه با تمام قوا به این ماجرا ورود کند.
این مساله اعتبار و آبروی تولید کنندگان کالا و خدمات در کشور است که اکنون بازیچه دست شرکتهایی سودجو شده است تا در نهایت چوبی لای چرخ اقتصاد کشور بگذارد.