به روز شده در ۱۴۰۰/۰۷/۲۶ - ۰۱:۲۷
 
۰
تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۵/۱۲ ساعت ۱۰:۲۰
کد مطلب : ۲۸۶۰۳۸

آقای روحانی! آن ۲۴میلیون حیف نشد؟

آقای روحانی! آن ۲۴میلیون حیف نشد؟
گروه سیاسی: روزنامه همدلی  به بررسی پایان کار دولت روحانی پرداخت و نوشت: روحانی در دور دوم سخنرانی‌های انتخاباتی‌اش از مردم خواسته بود که به او رأی بدهند تا بتواند قدرت بیشتری داشته باشد. یا جمله معروف او که گفته بود:«باید بین دو راه قله، دره، یکی را انتخاب کنیم» مردم امید داشتند که با آرای خود به روحانی، حتما به قله خواهند رسید. آن قدرتی که باید از 24 میلیون رأی گرفته می‌شد، در یک چشم‌برهم زدن، بعد از چند مدت، به یک‌باره از دست رفت و نه تنها از قله خبری نبود که امید مردم هر روز بیش از پیش به قهقرا رفت.
 روحانی با فشارهای مضاعفی از سوی دلواپسان و کاسبان تحریم در درون و مخالفان بین‌المللی برجام در بیرون روبه‌رو شد، که اتفاقا همه آن فشارها به بار نشست و مهم‌ترین دستاورد دولتش را به موجود نیمه‌جانی بدل کرد که هر روز فقط برایش دعا می‌کرد تا شاید دوباره جان بگیرد. از اینجا به بعد روحانی وارد مسیر دیگری شد، او که تا دیروز با دلواپسان فاصله گرفته بود، عملا گام در راهی گذاشت که دلواپسان می‌خواستند. نوع ادبیات او هم تغییر کرده بود، شکل مواجهه‌اش با جامعه جهانی بسان رجزخوانی‌های احمدی‌نژاد شده بود، بیش از آنکه راهکاری بایسته و درست داشته باشد، دل به تهدیدهایی سپرده بود که شباهتی با رئیس دولت یازدهم نداشت و بیشتر باب طبع دلواپسان بود.
 آن 24میلیون آرایی که به صندوق او ریخته شده بود تا باعث قدرتش شود، عملا به هیچ کاری نیامد و هر روز هم از جمع 24میلیونی، یکی‌یکی و ده‌ها و صدها و صدها و بعد میلیون‌ها میلیون‌ها خود را از آن صف بیرون کشیدند، چون روحانی نمی‌خواست که زبان آنها باشد و از قدرت آنها بهره گیرد. بعد از آنکه برجام با کینه‌توزی ترامپ در بیرون و کارشکنی دلواپسان داخلی در درون شکست خورد، روزهای خوش روحانی رو به افول گذاشت و معیشت و زندگی مردم هر روز تنگ‌وتنگ‌تر شد.
 پول ملی یا همان ریال ایران تمام شأن و قدرت خود را از دست داد، به صورتی که در جهان چنین نمونه‌ای از افول قدرت پول ملی را نمی‌توان سراغ گرفت، مگر از دوستان ما مثل ونزوئلا. هر روز که می‌گذشت پول ملی سقوط بیشتری را تجربه می‌کرد، و هنوز هم ادامه دارد. چیزی به نام سفره برای اقشار ضعیف و قشر متوسط جامعه دیگر معنا نداشت و هنوز هم ندارد. اما در این بین رفتار روحانی و نوع مواجهه او با زندگی مردم بود. روحانی به گونه‎ای سخن می‌گفت که انگار هیچ مشکلی برای مردم وجود ندارد، انگار تورم 40یا 50درصدی واقعیت ندارد، انگار بیکاری و تعطیلی کارخانه‌ها دروغ دشمنان است. دیگر حرفی برای گفتن نداشت و این‎که این روزها گفت ناگفتنی‌های زیادی دارم، یقینا آنها را برای 24میلیون نفری که به او رأی دادند نخواهد گفت؛ 24میلیون آرایی که حیف شد. حیف.


 
برچسب ها: روحانی
نام شما

آدرس ايميل شما
توجه: نظرات حاوی توهين، افترا، اتهام و ... به اشخاص حقيقی و حقوقی، و نظرات شعارگونه «مرگ، درود و مشابه آنها»، و همچنين نظرات طولانی تر از 500 حرف، به هيچ وجه منتشر نخواهند شد.
نظر شما *