به روز شده در ۱۴۰۱/۰۳/۰۴ - ۱۷:۳۶
 
۰
تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۰۲/۲۱ ساعت ۱۳:۴۶
کد مطلب : ۳۳۶۰۲۹

شبیه‌سازی بازی تنیس در واقعیت مجازی

شبیه‌سازی بازی تنیس در واقعیت مجازی
گروه علمی: پژوهشگران "دانشگاه ملی تایوان"، بازی تنیس را طوری در واقعیت مجازی شبیه‌سازی کرده‌اند که کاربر بتواند ضربه زدن به توپ را احساس کند.به گزارش ایسنا، یک کنترل‌کننده‌ که فوران هوای فشرده را دفع می‌کند، می‌تواند ورزش‌هایی مانند تنیس، بدمینتون و تنیس روی میز را که با راکت انجام می‌شوند، در واقعیت مجازی شبیه‌سازی کند.
 
بازی‌های ویدیویی تاکنون در نسخه‌های شبیه‌سازی‌شده تنیس، از ارتعاشات برای انتقال حس ضربه زدن به توپ به بازیکنان استفاده می‌کردند."مایک چن"(Mike Chen)، پژوهشگر "دانشگاه ملی تایوان"(NTU) گفت: اگر واقعا بتوانید به توپ ضربه بزنید، کاملا با آنچه احساس می‌کنید، متفاوت است. پژوهش ما برای نخستین بار، راکتی را ارائه می‌کند که به شما امکان می‌دهد نیروی وارد شده را درست پس از برخورد با توپ احساس کنید.

چن و همکارانش برای شبیه‌سازی بهتر واکنش راکت‌ها به ضربه‌های توپ، یک کنترل‌کننده از جنس فیبر کربن را با فناوری چاپ سه‌بعدی ساختند. این کنترل‌کننده موسوم به "ایرراکت"(AirRacket)، از سیلندرهای هوای فشرده الهام‌گرفته از سلاح‌های پینت بال استفاده می‌کند که می‌تواند نیروهایی قوی مشابه نیروهای ایجاد شده هنگام ضربه زدن به توپ را ایجاد کند.

هنگامی که شرکت‌کنندگان، ایرراکت را در آزمایشگاه امتحان کردند، گزارش دادند که احساس کردن ضربه علاوه بر ایجاد حس غوطه‌وری طی بازی، به آنها کمک می‌کند تا ضربات خود را هدفمند سازند و احساس کنند که چقدر خوب به توپ ضربه می‌زنند."دیوید سواپ"(David Swapp)، پژوهشگر "کالج دانشگاهی لندن"(UCL) گفت: این کار از آنچه واقعیت مجازی انجام می‌دهد، استفاده می‌کند و می‌کوشد از محدودیت‌های ادراکی ما استفاده کند و ما را فریب دهد تا احساسی را باور کنیم که واقعا وجود ندارد.

وی افزود: ترکیب جریان هوا و نیروی راکت، به کاربران کمک می‌کند تا فکر کنند که در حال انجام دادن بازی تنیس هستند.احساس ضربه زدن به توپ در زندگی واقعی، علاوه بر نیروی توپ، ترکیبی از احساسات مختلف مانند لرزش و نوسان را شامل می‌شود. برخی از کاربران گزارش دادند که این نیرو برای برخی از سنگین‌ترین توپ‌ها مانند توپ‌هایی که در تنیس استفاده می‌شوند، کمی ضعیف است. به گفته چن، مدل‌های آینده می‌توانند الگوها و فرکانس‌های ارتعاشی خاص‌تری را برای ورزش‌های ویژه تولید کنند تا سطح واقع‌گرایی را افزایش دهند.