آقای پزشکیان، فایده این سفر چه بود؟

گروه سیاسی: صادق زیباکلام (استاد علوم سیاسی دانشگاه) در متنی درباره سفر رییس‌جمهور به نیویورک برای سخنرانی در سازمان ملل نوشت: من هنوز درک نمی‌کنم اصرار آقای دکتر پزشکیان در ایراد سخنرانی در سازمان ملل چه بود؟ باتوجه‌به شرایط نامطلوب و وضعیت بحرانی که ایران در آن بسر می‌برد، مکانیزم ماشه و شروع تحریم‌های بین‌المللی و احتمال جنگ با اسرائیل و آمریکا، بسیاری منتظر بودند که شاید با رفتن ایشان به نیویورک روزنه امیدی باز شود. اما بیانات رهبری عملاً هر روزنه‌ای را مسدود ساختند. ایشان هم با مذاکرات با آمریکا مخالفت کردند، هم فرمودند که ایران مصمم به تداوم برنامه‌های هسته‌ای‌اش از جمله غنی‌سازی است، و بالاخره اینکه حاضر نیستیم تغییری در سیاست تسلیحاتی‌مان بدهیم. باتوجه‌به اینکه بیانات رهبری برای آقای پزشکیان فصل‌الخطاب است، پس‌رفتن ایشان به نیویورک کدامین گره از مشکلات کشور را می‌توانست باز کند؟
زیباکلام در ادامه نوشته است: اگر ایشان به نیویورک نمی‌رفتند رفتار شایسته‌تر و محترمانه‌تری می‌بود تا رفتند و آن انشا را خواندند. ایشان می‌توانستند آن انشا را بدهند دکتر محمدرضا عارف که قد رشیدی هم دارند و پشت میکروفون به‌مراتب خوش تیپ‌تر از آقای پزشکیان ظاهر می‌شدند قرائت می‌کردند. رفتن به نیویورک مدت‌هاست که برای رؤسای جمهوری ما بلاتشبیه شبیه به رفتن به سفر حج شده که به‌هرحال موظف به انجام آن هستیم. با این تفاوت که سفر حج توشه‌ای برای آخرت هست؛ اما سفر مسئولین ما به نیویورک معلوم نیست کدام دستاورد را برای کشورمان در بر دارد. بگذریم که از زمانی که مسئولین از طیاره در فرودگاه نیویورک پیاده می‌شوند همه هوش و حواسشان آنست که بگونه‌ای سخن بگویند که اسباب رضایت خاطر انقلابیون در تهران فراهم شود، صرف‌نظر ازآنکه مصالح و منافع ملی چه چیزی را اقتضا می‌کند. علیرغم همه انتظاراتی که از آقای پزشکیان می‌رفت، ایشان هم همچون سایر رؤسای جمهور گذشته، منافع ملی برایشان فرع بر جلب رضایت انقلابیون بود.