✍ مجید مرادی
نیم ساعتی داشتم به اخبار شبکه خبر گوش میکردم. میدانید که دیشب فرمانده ارتش پاکستان که در حقیقت رهبر پاکستان است به دیدار رییسجمهور ایران رفت و بعد هم با دبیر شعام دیدار کرد.
رسانه جبلی ابتدا خبر دیدار عاصم با دبیر شعام محسن رضایی را گفت و بعد حرفهای نامفهوم و گنگ نیکزاد نائب رئیس مجلس پایداری را با پخش بخشی از صدایش پوشش داد که وسط نطق خودش یکباره و ناغافل! فریاد مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل را سر داد که خود نمایندگان - یعنی همان چند نفر حاضر- هم مبهوت شده بودند و چرتشان پریده بود. بعد یا قبل از این دو خبر، کری خوانی همتی وزیر اقتصاد پزشکیان برای همتای آمریکایی اش را خواند و چند خبر ریز و درشت دیگر رفت که من فکر کردم دیگر خبر مهمی ندارد ناگهان رفت سراغ خبر دیدار رئیسجمهور اسلامی ایران و فرمانده ارتش پاکستان و نقل یکی دو جمله از پزشکیان! گفتم هر جور حساب کنید خبر رییسجمهور پزشکیان باید در صدر اخبار میآمد. هم به لحاظ شأن و جایگاه ریاستجمهوری و هم تقدم زمانی خبر دیدار عاصم و مسعود.
میدانم شاید پنج درصد ملت ایران اصلا اخبار رسانه پایداری را نمیبینند و اصلا با دلار دو صد هزار تومانی اهمیتی هم برایشان ندارد و خود پزشکیان هم همین طور. اما خواستم بگویم اگر عاصم منیر در تهران با زکزاکی هم دیدار کرده بود که هر دو بیگانهاند، خبرش جای بهتر داشت. شاید آقای جبلی باز هم خواست بگوید کو وقت؟!
این رسانه برای هر هیچوپوچی وقت دارد جز برای سه کس: قالیبافِ نارس! عراقچیِ ناکس! پزشکیانِ بیکس!
بلبشوی گفتاری!
✍ احمد زیدآبادی
کاظم غریبآبادی معاون حقوقی و امور بینالملل وزارت خارجه است و خواه ناخواه عضوی از دولت مسعود پزشکیان به شمار میرود.
اظهارنظرهای او در حوزهٔ بینالملل اما در چارچوب گفتمانِ سیاست خارجی آقای پزشکیان نمیگنجد و گویی گفتمان جناح رقیب دولت را در درون دولت نمایندگی میکند. هر اقدامی در این دنیا ساز و کار و ابزار و زبان مختص به خود را میطلبد. با این بلبشوی گفتاری در درون دستگاه دولت چگونه میتوان تفاهمنامه را زنده و به آن عمل کرد؟